De naam Aperia komt van het Latijnse aperire, dat “openen” betekent — openen van wat verborgen is, van wat geraakt mag worden, van wat weer mag groeien. Voor mij verbeeldt Aperia precies wat er in therapie kan gebeuren: stap voor stap ontstaat ruimte. Wat eerst gesloten was, mag zich ontvouwen. Er komt licht, lucht en leven bij wat vastzat.

In mijn werk als psychotherapeut begeleid ik mensen in dat proces van ontvouwen en tot bloei komen. Moeilijkheden, pijn of vastgelopen patronen zijn vaak geen eindpunt, maar het begin van iets nieuws dat zichtbaar mag worden. Ontwikkeling is niet altijd gemakkelijk, maar het is een teken van levenskracht — van het vermogen om steeds opnieuw te groeien.

Als relatietherapeut help ik koppels om opnieuw naar elkaar toe te bewegen. Door samen te onderzoeken wat er onder de oppervlakte leeft, kunnen verbinding en begrip weer ontstaan. Het is hetzelfde principe van openen: elkaar opnieuw leren zien, voelen, ontmoeten.

De naam Aperia sluit ook aan bij wie ik zelf ben. Mijn naam is Iris — vernoemd naar de bloem die symbool staat voor verbinding tussen hemel en aarde, tussen gevoel en verstand, tussen mensen. Net als de bloem heb ik zelf veel groeifasen doorgemaakt, zowel persoonlijk als professioneel. Door de jaren heen heb ik me verder verdiept via vervolgopleidingen, en telkens weer ervaren hoe waardevol het is om te blijven leren, open te blijven, en jezelf te ontwikkelen.

 

Aperia is niet alleen de naam van mijn praktijk, maar ook een levenshouding: een uitnodiging tot openheid, groei en bloei — in jezelf, in je relaties, en in het leven dat steeds in beweging blijft.